Член 54 - Истраги и докази
Член 3 – Дефиниции
Член 5 - Обврски на државата и принципот на должно внимание
Член 7 - Сеопфатни и координирани политики
Член 8 - Финансиски средства
Член 9 - Невладини организации и цивилно општество
Член 10 - Координативно тело
Член 11 - Собирање податоци и истражување
Член 15 - Обука на професионалци
Член 16 - Превентивни интервенции и програми на третман
Член 18 - Општи обврски
Член 19 - Информации
Член 20 - Општи услуги на поддршка
Член 21 - Помош за индивидуални/колективни жалби
Член 22 - Специјализирани услуги на поддршка
Член 23 - Засолништа
Член 24 - Телефонски линии за помош
Член 25 - Поддршка за жртвите на сексуално насилство
Член 26 - Заштита и поддршка на деца-сведоци
Член 27 - Пријавување
Член 28 - Пријавување од професионалци
Член 29 - Граѓански парници и правни лекови
Член 30 - Обесштетување
Член 31 - Старателство, посети и безбедност
Член 32 - Граѓански последици од присилни бракови
Член 33 - Психичко насилство
Член 34 - Демнење
Член 35 - Физичко насилство
Член 36 - Сексуално насилство, вклучувајќи и силување
Член 37 - Присилен брак
Член 38 - Женско генитално осакатување
Член 39 - Присилен абортус и присилна стерилизација
Член 40 - Сексуално вознемирување
Член 41 - Помагање или поттикнување и обид
Член 42 - Неприфатливо оправдување за кривични дела, вклучително на кривични дела извршени во името на таканаречената „чест“
Член 43 - Важење на кривичните дела
Член 45 - Санкции и мерки
Член 46 - Отежнувачки околности
Член 47 - Пресуди во друга држава
Член 48 - Забрана на задолжителни постапки за алтернативно решавање спорови или изрекување пресуди
Член 49 - Општи обврски
Член 50 - Непосредна реакција, превенција и заштита
Член 51 - Проценка на ризикот и управување со ризикот
Член 52 - Итни мерки на заштита
Член 53 - Мерки за забрана на приближување или заштита
Член 54 - Истраги и докази
Член 55 - Постапки еx parte и ex officio
Член 56 - Мерки на заштита
Член 57 - Правна помош
Член 58 - Застареност
Член 59 - Статус на престој
Член 60 - Родово засновани барања за азил
Член 61 - Забрана за протерување односно враќање (non-refoulement)
 
Член 54 - Истраги и докази
Член 3 – Дефиниции
Член 5 - Обврски на државата и принципот на должно внимание
Член 7 - Сеопфатни и координирани политики
Член 8 - Финансиски средства
Член 9 - Невладини организации и цивилно општество
Член 10 - Координативно тело
Член 11 - Собирање податоци и истражување
Член 15 - Обука на професионалци
Член 16 - Превентивни интервенции и програми на третман
Член 18 - Општи обврски
Член 19 - Информации
Член 20 - Општи услуги на поддршка
Член 21 - Помош за индивидуални/колективни жалби
Член 22 - Специјализирани услуги на поддршка
Член 23 - Засолништа
Член 24 - Телефонски линии за помош
Член 25 - Поддршка за жртвите на сексуално насилство
Член 26 - Заштита и поддршка на деца-сведоци
Член 27 - Пријавување
Член 28 - Пријавување од професионалци
Член 29 - Граѓански парници и правни лекови
Член 30 - Обесштетување
Член 31 - Старателство, посети и безбедност
Член 32 - Граѓански последици од присилни бракови
Член 33 - Психичко насилство
Член 34 - Демнење
Член 35 - Физичко насилство
Член 36 - Сексуално насилство, вклучувајќи и силување
Член 37 - Присилен брак
Член 38 - Женско генитално осакатување
Член 39 - Присилен абортус и присилна стерилизација
Член 40 - Сексуално вознемирување
Член 41 - Помагање или поттикнување и обид
Член 42 - Неприфатливо оправдување за кривични дела, вклучително на кривични дела извршени во името на таканаречената „чест“
Член 43 - Важење на кривичните дела
Член 45 - Санкции и мерки
Член 46 - Отежнувачки околности
Член 47 - Пресуди во друга држава
Член 48 - Забрана на задолжителни постапки за алтернативно решавање спорови или изрекување пресуди
Член 49 - Општи обврски
Член 50 - Непосредна реакција, превенција и заштита
Член 51 - Проценка на ризикот и управување со ризикот
Член 52 - Итни мерки на заштита
Член 53 - Мерки за забрана на приближување или заштита
Член 54 - Истраги и докази
Член 55 - Постапки еx parte и ex officio
Член 56 - Мерки на заштита
Член 57 - Правна помош
Член 58 - Застареност
Член 59 - Статус на престој
Член 60 - Родово засновани барања за азил
Член 61 - Забрана за протерување односно враќање (non-refoulement)
 
Член 54 - Истраги и докази
Страните ги преземаат потребните законодавни или други мерки за да обезбедат дека доказите за сексуалната историја и однесување на жртвата во граѓански и во кривични постапки ќе бидат дозволени само доколку тоа е релевантно и неопходно.
 
0 - Прашањето не е регулирано со Закон / политиката или постоечката регулатива е многу далеку од стандардот на Конвенцијата (стандардот од Конвенцијата се смета за минимум стандард)
1 - Постои регулатива ама не е постигнат стандардот на Конвенцијата ( во решавање и во примена)
2 - Постигнат стандард на Конвенцијата или сосема близу на стандардот во решавање
3 - Постигнување на стандард на Конвенцијата или сосема близу на стандардот во решение и во примената.
4 - Прашањето во државата е решено над стандардите на Конвенцијата на Совет на Европа
Генерална проценка на членот 54 Истраги и докази
Подредување помеѓу државите на членот 54 Истраги и докази
ПРАШАЊА
 
a. Дали постојат законски или други мерки кои обезбедуваат дека доказите за сексуалната историја и однесување на жртвата може да се употребат само доколку тоа е релевантно и неопходно? Дали 100 ваквите мерки се применливи во кривични и/или во граѓански постапки? Кои се санкциите за кршење на ова правило? Дали овие мерки се дел од процесните гаранции или се предмет на дискреција на судијата кој треба да пресуди?
Одговор: Се применуваат општите законски одредби за изведување на докази во кривичната и во граѓанската постапка според кои треба да се докажуваат само оние факти кои се неопходни и релевантни.
Член 347 - Одбивање на предложени докази
(1) Претседателот на советот може да ги одбие предложените докази, ако:
1) предлогот се однесува на, со закон забранет начин на прибирање на докази, на доказ чијашто употреба со закон не е дозволена или на факт којшто според закон не може да се докаже (незаконит предлог);
2) се нејасни, нецелосни или очигледно се насочени кон значително одолжување на постапката или
3) фактите што според предлогот би требало да се утврдат не се релевантни за одлучување, односно не постои поврзаност меѓу фактите што треба да се утврдат и решавачките факти, или таа поврзаност поради правни причини не може да се установи (неважен предлог).
(2) Претседателот на советот може да ги повика странките да дојдат во определен ден во судот за да ги образложат своите предлози, односно приговори во однос на предложените докази.
(3) Решението со кое се одбива предлогот за изведување на докази, мора да биде образложено. По предлог на странките советот може да го измени или отповика ова решение во подоцнежниот тек на постапката.
PLUS
a. Дали постојат законски или други мерки кои обезбедуваат дека доказите за сексуалната историја и однесување на жртвата може да се употребат само доколку тоа е релевантно и неопходно? Дали 100 ваквите мерки се применливи во кривични и/или во граѓански постапки? Кои се санкциите за кршење на ова правило? Дали овие мерки се дел од процесните гаранции или се предмет на дискреција на судијата кој треба да пресуди?
Одговор: Се применуваат општите законски одредби за изведување на докази во кривичната и во граѓанската постапка според кои треба да се докажуваат само оние факти кои се неопходни и релевантни.
Член 347 - Одбивање на предложени докази
(1) Претседателот на советот може да ги одбие предложените докази, ако:
1) предлогот се однесува на, со закон забранет начин на прибирање на докази, на доказ чијашто употреба со закон не е дозволена или на факт којшто според закон не може да се докаже (незаконит предлог);
2) се нејасни, нецелосни или очигледно се насочени кон значително одолжување на постапката или
3) фактите што според предлогот би требало да се утврдат не се релевантни за одлучување, односно не постои поврзаност меѓу фактите што треба да се утврдат и решавачките факти, или таа поврзаност поради правни причини не може да се установи (неважен предлог).
(2) Претседателот на советот може да ги повика странките да дојдат во определен ден во судот за да ги образложат своите предлози, односно приговори во однос на предложените докази.
(3) Решението со кое се одбива предлогот за изведување на докази, мора да биде образложено. По предлог на странките советот може да го измени или отповика ова решение во подоцнежниот тек на постапката.
Поконкретно, член 347 став 2 од ЗКП го уредува одбивањето на предложени докази. Според став 1 точка 3 од истиот член, предлогот за собирање докази може да се одбие, ако фактот што според предлогот би требало да се утврди не е значаен за одлучување, односно не постои поврзаност меѓу фактите што треба да се утврдат и решавачките факти, или таа поврзаност поради правни причини не може да се установи.
ЗКП, исто така, определува кои прашања се сметаат за недозволени. Членот 217 може да даде делумна заштита за жртвата при нејзиното сведочење. Имено, се утврдуваат видовите прашања кои не смеат да им се поставуваат на оштетените и сведоците.
Член 217 - Прашања кои не смеат да им се поставуваат на оштетениот и на сведокот
Забрането е на оштетениот и на сведокот да им се поставуваат прашања кои се однесуваат на нивниот сексуален живот и сексуалните склоности, политичкото и идеолошкото определување, расното, национално и етничко потекло, моралните критериуми и други особено лични и семејни околности, освен по исклучок, ако одговорите на таквите прашања се непосредно и очигледно поврзани со потребните разјаснувања на битните обележја на кривичното дело кое е предмет на постапката.
Исто така, сведокот не е должен да одговара на одделни прашања ако е веројатно дека со тоа би се изложил себеси или својот близок роднина на тежок срам, значителна материјална штета или кривично гонење. Според член 223 став 2, сведокот ќе се предупреди дека не е должен да одговори на ваквите прашања и предупредувањето ќе се внесе во записник.
Член 216 - Право на сведокот да не одговара на одредени прашања
Сведокот не е должен да одговара на одделни прашања ако е веројатно дека со тоа би се изложил себеси или својот близок роднина на тежок срам, значителна материјална штета или кривично гонење.
Понатаму, член 219 став 2 од ЗКП определува дека претседателот на советот ќе забрани прашање или ќе одбие одговор на веќе поставено прашање ако е тоа недозволено или не се однесува на предметот. Сепак, бидејќи одлуката за тоа кои докази ќе се изведат е прашање на дискрециска одлука на судот, поточно претседателот на советот треба да процени дека прашањата за претходниот сексуален живот на жртвата би ја изложиле на тежок срам или дека се неважни и не се однесуваат на предметот, сите овие одредби во пракса не претставуваат целосна заштита. Уште повеќе, доколку судот смета дека жртвата одбива да сведочи без законска причина може да ја казни парично, а ако и потоа одбие да сведочи, судот може да изрече казна затвор до 30 дена (член 224 став од ЗКП). Против ова решение може да се поднесе жалба, но таа не го задржува извршувањето на решението.
Член 224 - Нејавување на сведокот на покана и одбивање да сведочи
(1) Ако сведокот кој уредно е повикан, не дојде, а не го оправда изостанокот, или без одобрение или оправдана причина ќе се оддалечи од местото каде што треба да биде испитан, може со судска наредба да се доведе присилно, а судот може и да го казни со парична казна определена во членот 88 став (1) од овој закон.
(2) Ако сведокот дојде и без законска причина не сака да сведочи, иако е предупреден за последиците, може да се казни парично со казна определена во ставот (1) на овој член, а ако и потоа одбие да сведочи, ќе се казни со парична казна определена во членот 88 став (1) од овој закон. Ако сведокот и по втората парична казна
одбие да сведочи, а постапката се води пред судот, може да му се изрече казна затвор до 30 дена. (3) За жалбата против решението со кое е изречена парична казна секогаш одлучува советот од членот 25 став (5) на овој закон. Жалбата против решението не го задржува извршувањето на решението.
Во граѓанската постапка ова прашање е уредено слично со кривичната постапка. Според член 206 од Законот за парнична постапка („Службен весник на РМ”, бр. 79/2005; 110/2008; 83/2009 и 116/2010), докажувањето ги опфаќа сите факти што се важни за донесување на одлуката на судот. Судот одлучува за тоа кои од предложените докази ќе се изведат заради утврдување на решителните факти.
Член 223 од ЗПП определува дека сведокот може да не даде одговор на одделни прашања ако за тоа постојат важни причини, а особено ако со својот одговор на тие прашања би се изложил на тежок срам, на значителна имотна штета или на кривично гонење и претседателот на советот ќе го предупреди дека може да не одговори на поставеното прашање. Меѓутоа, оправданоста на причините за одбивање на сведочењето или давањето одговор на одделни прашања ја оценува судот (член 225 став 1 од ЗПП). При тоа, ако судот оцени дека причините за одбивањето се неоправдани, ќе го казни сведокот со парична казна (член 233 став 2). Висината на казната е определена во член 10 став 2 од ЗПП и изнесува од 700 до 1.000 евра во денарска противвредност. Сведокот има право на жалба против решението со кое е изречена парична казна.
Член 287 став 3 од ЗПП определува дека претседателот на судскиот совет ќе забрани поставување на прашање или давање на одговор на прашање кое не се однесува на предметот на спорот. Ова исто така е преширока формулација поради тоа што прашањето може да се однесува на предметот на спорот, а сепак да не е неопходно или релевантно за утврдување на важен факт.
MINUS
NSRP UBL AC Drutvo SOS telefon CZR Sigurna enska kuca WAVE
Pecevo Vizija Nacionalna mrea LGTBI Helsinki Ezerka
Savet Evrope
 
NSRP UBL AC Drutvo SOS telefon CZR Sigurna enska kuca WAVE Pecevo Vizija Nacionalna mrea LGTBI Helsinki Ezerka Savet Evrope
 
Кампањата ja поддржува:
EU
Содржината на летокот е исклучиво одговорност на авторките и на ниеден начин не ги одразува ставовите на Европска Унија.
Кампањата ja поддржува:
EU
Содржината на летокот е исклучиво одговорност на авторките и на ниеден начин не ги одразува ставовите на Европска Унија.