Член 45 - Санкции и мерки
Член 3 – Дефиниции
Член 5 - Обврски на државата и принципот на должно внимание
Член 7 - Сеопфатни и координирани политики
Член 8 - Финансиски средства
Член 9 - Невладини организации и цивилно општество
Член 10 - Координативно тело
Член 11 - Собирање податоци и истражување
Член 15 - Обука на професионалци
Член 16 - Превентивни интервенции и програми на третман
Член 18 - Општи обврски
Член 19 - Информации
Член 20 - Општи услуги на поддршка
Член 21 - Помош за индивидуални/колективни жалби
Член 22 - Специјализирани услуги на поддршка
Член 23 - Засолништа
Член 24 - Телефонски линии за помош
Член 25 - Поддршка за жртвите на сексуално насилство
Член 26 - Заштита и поддршка на деца-сведоци
Член 27 - Пријавување
Член 28 - Пријавување од професионалци
Член 29 - Граѓански парници и правни лекови
Член 30 - Обесштетување
Член 31 - Старателство, посети и безбедност
Член 32 - Граѓански последици од присилни бракови
Член 33 - Психичко насилство
Член 34 - Демнење
Член 35 - Физичко насилство
Член 36 - Сексуално насилство, вклучувајќи и силување
Член 37 - Присилен брак
Член 38 - Женско генитално осакатување
Член 39 - Присилен абортус и присилна стерилизација
Член 40 - Сексуално вознемирување
Член 41 - Помагање или поттикнување и обид
Член 42 - Неприфатливо оправдување за кривични дела, вклучително на кривични дела извршени во името на таканаречената „чест“
Член 43 - Важење на кривичните дела
Член 45 - Санкции и мерки
Член 46 - Отежнувачки околности
Член 47 - Пресуди во друга држава
Член 48 - Забрана на задолжителни постапки за алтернативно решавање спорови или изрекување пресуди
Член 49 - Општи обврски
Член 50 - Непосредна реакција, превенција и заштита
Член 51 - Проценка на ризикот и управување со ризикот
Член 52 - Итни мерки на заштита
Член 53 - Мерки за забрана на приближување или заштита
Член 54 - Истраги и докази
Член 55 - Постапки еx parte и ex officio
Член 56 - Мерки на заштита
Член 57 - Правна помош
Член 58 - Застареност
Член 59 - Статус на престој
Член 60 - Родово засновани барања за азил
Член 61 - Забрана за протерување односно враќање (non-refoulement)
 
Член 45 - Санкции и мерки
Член 3 – Дефиниции
Член 5 - Обврски на државата и принципот на должно внимание
Член 7 - Сеопфатни и координирани политики
Член 8 - Финансиски средства
Член 9 - Невладини организации и цивилно општество
Член 10 - Координативно тело
Член 11 - Собирање податоци и истражување
Член 15 - Обука на професионалци
Член 16 - Превентивни интервенции и програми на третман
Член 18 - Општи обврски
Член 19 - Информации
Член 20 - Општи услуги на поддршка
Член 21 - Помош за индивидуални/колективни жалби
Член 22 - Специјализирани услуги на поддршка
Член 23 - Засолништа
Член 24 - Телефонски линии за помош
Член 25 - Поддршка за жртвите на сексуално насилство
Член 26 - Заштита и поддршка на деца-сведоци
Член 27 - Пријавување
Член 28 - Пријавување од професионалци
Член 29 - Граѓански парници и правни лекови
Член 30 - Обесштетување
Член 31 - Старателство, посети и безбедност
Член 32 - Граѓански последици од присилни бракови
Член 33 - Психичко насилство
Член 34 - Демнење
Член 35 - Физичко насилство
Член 36 - Сексуално насилство, вклучувајќи и силување
Член 37 - Присилен брак
Член 38 - Женско генитално осакатување
Член 39 - Присилен абортус и присилна стерилизација
Член 40 - Сексуално вознемирување
Член 41 - Помагање или поттикнување и обид
Член 42 - Неприфатливо оправдување за кривични дела, вклучително на кривични дела извршени во името на таканаречената „чест“
Член 43 - Важење на кривичните дела
Член 45 - Санкции и мерки
Член 46 - Отежнувачки околности
Член 47 - Пресуди во друга држава
Член 48 - Забрана на задолжителни постапки за алтернативно решавање спорови или изрекување пресуди
Член 49 - Општи обврски
Член 50 - Непосредна реакција, превенција и заштита
Член 51 - Проценка на ризикот и управување со ризикот
Член 52 - Итни мерки на заштита
Член 53 - Мерки за забрана на приближување или заштита
Член 54 - Истраги и докази
Член 55 - Постапки еx parte и ex officio
Член 56 - Мерки на заштита
Член 57 - Правна помош
Член 58 - Застареност
Член 59 - Статус на престој
Член 60 - Родово засновани барања за азил
Член 61 - Забрана за протерување односно враќање (non-refoulement)
 
Член 45 - Санкции и мерки
1. Страните ги преземаат потребните законодавни или други мерки за да обезбедат дека кривичните дела утврдени во согласност со оваа Конвенција се казниви со делотворни, сразмерни и санкции кои одвраќаат од вршење на кривични дела, земајќи ја предвид нивната сериозност. Ваквите санкции вклучуваат, кога е потребно, пресуди што вклучуваат лишување од слобода, што може да покрене екстрадиција.

2. Страните може да усвојат други мерки во врска со сторителите, како што е:
- следење или надзор на осудените лица;
- одземање на родителските права ако тоа е во најдобар интерес на детето, што може да вклучува дека сигурноста на жртвата не може да се гарантира на друг начин.
 
0 - Прашањето не е регулирано со Закон / политиката или постоечката регулатива е многу далеку од стандардот на Конвенцијата (стандардот од Конвенцијата се смета за минимум стандард)
1 - Постои регулатива ама не е постигнат стандардот на Конвенцијата ( во решавање и во примена)
2 - Постигнат стандард на Конвенцијата или сосема близу на стандардот во решавање
3 - Постигнување на стандард на Конвенцијата или сосема близу на стандардот во решение и во примената.
4 - Прашањето во државата е решено над стандардите на Конвенцијата на Совет на Европа
Генерална проценка на членот 45 Санкции и мерки
Подредување помеѓу државите на членот 45 Санкции и мерки
ПРАШАЊА
 
a. Образложете ги пропишаните и фактичките санкции за секое од делата опфатени со Конвенцијата. Образложете ја пропишаната и фактичката казнена политика во поглед на критериумите за ефективност, пропорционалност и одвраќање. Дали пропишаните санкции ги исполнуваат критериумите за екстрадиција на сторителот.
Одговор: Во чл. 1 од КЗ е содржано основното начело дека никој нема да биде казнет за дело кое пред да биде сторено не било предвидено како кривично дело и била пропишана казна со закон.
Член 1
На никого не може да му биде изречена казна или друга кривична санкција за дело кое, пред да е сторено, не било со закон или со меѓународните договори ратификувани согласно со Уставот на Република Македонија определено како кривично дело и за кое не била пропишана казна со закон.
PLUS
a. Образложете ги пропишаните и фактичките санкции за секое од делата опфатени со Конвенцијата. Образложете ја пропишаната и фактичката казнена политика во поглед на критериумите за ефективност, пропорционалност и одвраќање. Дали пропишаните санкции ги исполнуваат критериумите за екстрадиција на сторителот.
Одговор: Во чл. 1 од КЗ е содржано основното начело дека никој нема да биде казнет за дело кое пред да биде сторено не било предвидено како кривично дело и била пропишана казна со закон.
Член 1
На никого не може да му биде изречена казна или друга кривична санкција за дело кое, пред да е сторено, не било со закон или со меѓународните договори ратификувани согласно со Уставот на Република Македонија определено како кривично дело и за кое не била пропишана казна со закон.
Македонскиот КЗ во чл. 4 ги уредува видовите кривични санкции, казни, алтернативни мерки, мерки на безбедност и воспитни мерки. На кривично одговорни сторители може да им се изречат следните казни: казна затвор, парична казна, забрана за вршење професија, дејност или должност, забрана за управување со моторно возило, и протерување странец од земјата (чл.33), при што казната затвор може да се изрече само како главна казна, додека паричната казна може да се изрече како главна и како споредна казна.
На сторителите на кривични дела може да им се изречат следните алтернативни мерки: условна осуда; условна осуда со заштитен надзор; условно прекинување на кривичната постапка; општокорисна работа; судска опомена и куќен затвор (чл.48-а), кога спрема кривично одговорниот сторител може да не се примени казна за полесни дела кога тоа не е нужно заради кривично-правна заштита и кога може да се очекува дека целта на казнувањето може да се оствари со предупредување со закана на казна (условна осуда), само предупредување (судска опомена) или со мерки на помош и надзор на однесувањето на сторителот на слобода (член 48).
Условното одлагање на извршувањето на казната е уредено со чл.49 при што судот ја утврдува казната и определува дека во определено време казната нема да се изврши ако осудениот не стори ново кривично дело. Времето за проверување е од една до пет години.
Член 49
(1) Со условна осуда на сторителот на кривично дело судот му ја утврдува казната и истовремено определува дека таа нема да се изврши ако осудениот за времето што ќе го определил судот, а кое не може да биде пократко од една ниту подолго од пет години (време за проверување) не стори ново кривично дело.
(2) Судот може во условната осуда да определи дека казната ќе се изврши и ако осудениот во определениот рок не ја врати имотната корист прибавена со извршувањето на кривичното дело, не ја надомести штетата што ја предизвикал со кривичното дело или не ги исполни другите обврски предвидени во кривично - правните одредби. Рокот за исполнување на тие обврски го утврдува судот во рамките на определеното време за проверување.
(3) Мерките на безбедност, изречени со условната осуда, се извршуваат.
Условна осуда може да се изрече кога на сторителот му е утврдена казна затвор во траење до две години или парична казна, но и во случаи на утврдена казна затвор во траење до две години со примена на одредбите за ублажување на казната (чл.50).
MINUS
б. Дали се предвидени мерки за следење и надзор на осудените лица? Образложете ги основите и надлежниот орган?
Одговор: Ефектот од условната осуда е зајакнат со институтот заштитен надзор кај условната осуда. Судот одредува заштитен надзор кога ќе оцени дека условната осуда нема доволно да влијае врз сторителот повеќе да не врши кривични дела, а околностите поврзани со личноста на сторителот или средината во која живее го прават оправдано очекувањето дека целта на условната осуда ќе се постигне ако се определат и мерки на помош, грижа, надзор или заштита (чл.55).
PLUS
б. Дали се предвидени мерки за следење и надзор на осудените лица? Образложете ги основите и надлежниот орган?
Одговор: Ефектот од условната осуда е зајакнат со институтот заштитен надзор кај условната осуда. Судот одредува заштитен надзор кога ќе оцени дека условната осуда нема доволно да влијае врз сторителот повеќе да не врши кривични дела, а околностите поврзани со личноста на сторителот или средината во која живее го прават оправдано очекувањето дека целта на условната осуда ќе се постигне ако се определат и мерки на помош, грижа, надзор или заштита (чл.55).
Заштитниот надзор се состои во исполнување на обврски кои судот ги определил. Во чл. 56 таксативно се наброени обврските кои судот може да ги определи и тоа:
1) оспособување, остручување и преквалификување за да може осудениот да го задржи работното место што го зазема или да бидат создадени претпоставки за вработување,
2) прифаќање на вработување што одговара на способностите и склоноста на осудениот,
3) посетување на програма за работа со осуденици за кривични дела сторени при вршење на семејно насилство;
4) извршување на обврските за издржување на семејството, подигање на децата и други семејни обврски,
5) овозможување увид и совети во врска со распоредувањето и трошењето на средствата од платата и другите приходи што ги остварува,
6) непосетување определени видови локали или други места каде што се точи алкохолен пијалак или да се играат игри на среќа,
7) забрана за употреба на алкохолни пијалаци, дроги и други психотропни супстанции,
8) користење на слободното време според оцена на социјалниот орган,
9) одбегнување и недружење со лица кои негативно влијаат врз осудениот и
10) подложување на лекување или социјална рехабилитација во соодветни специјализирани установи.
Спроведувањето на заштитниот надзор е во надлежност на социјалниот орган и соодветното советувалиште. Неисполнувањето на обврската во рамките на заштитниот надзор повлекува опомена од страна на судот или замена со друга обврска, продолжување на траењето на заштитниот надзор и отповикување на условната осуда (чл/58).
Член 57
(1) Помош и грижа, надзор и заштита во исполнувањето на обврската од страна на осудениот врши социјалниот орган и соодветното советувалиште;
(2) Социјалниот орган и соодветното советувалиште се должни:
1) со практични совети да го поттикнува и да му помага на осудениот да ја исполни обврската што ја одредил судот, да го сфати значењето на условната осуда со заштитниот надзор за да се исполнат нејзините цели и
2) повремено да го известува судот за состојбата во исполнувањето на одредената обврска.
Член 58
(1) Ако условно осудениот не ги исполнува одредените обврски, судот може да го опомене на исполнување на одредената обврска или неа да ја замени со друга.
(2) Ако осудениот и натаму не ја исполнува одредената обврска, судот може во рамките на времето за проверување да го продолжи траењето на заштитниот надзор или да ја отповика условната осуда.
(3) Ако по правосилноста на одлуката со која е одреден заштитниот надзор помине повеќе од шест месеци, а надзорот не почнал, судот повторно ќе одлучи за потребата од неговото извршување.
MINUS
в. Дали постојат одредби коишто овозможуваат надлежниот орган да ги менува мерките, вклучително и повлекување на родителско право, за време на процена на состојбата со насилство врз жени, а особено домашното насилство? Дали сигурноста на жртвата е неопходен дел на процесот на проценка, и ако е така, дали се заснова на конкретни законски одредби или е предмет на дискрециско овластување на надлежниот орган/институција?
Одговор: Одземањето односно ограничувањето на родителското право, како и надзор над вршењето на родителското право е уредено со Законот за семејство и е во надлежност на центрите за социјална работа. Посебно внимание во Законот за семејство има заштитата на децата жртви на семејно насилство и предлагање привремени мерки за заштита од семејно насилство од страна на ЦСР.
в. Дали постојат одредби коишто овозможуваат надлежниот орган да ги менува мерките, вклучително и повлекување на родителско право, за време на процена на состојбата со насилство врз жени, а особено домашното насилство? Дали сигурноста на жртвата е неопходен дел на процесот на проценка, и ако е така, дали се заснова на конкретни законски одредби или е предмет на дискрециско овластување на надлежниот орган/институција?
Одговор: Одземањето односно ограничувањето на родителското право, како и надзор над вршењето на родителското право е уредено со Законот за семејство и е во надлежност на центрите за социјална работа. Посебно внимание во Законот за семејство има заштитата на децата жртви на семејно насилство и предлагање привремени мерки за заштита од семејно насилство од страна на ЦСР.
MINUS
NSRP UBL AC Drutvo SOS telefon CZR Sigurna enska kuca WAVE
Pecevo Vizija Nacionalna mrea LGTBI Helsinki Ezerka
Savet Evrope
 
NSRP UBL AC Drutvo SOS telefon CZR Sigurna enska kuca WAVE Pecevo Vizija Nacionalna mrea LGTBI Helsinki Ezerka Savet Evrope
 
Кампањата ja поддржува:
EU
Содржината на летокот е исклучиво одговорност на авторките и на ниеден начин не ги одразува ставовите на Европска Унија.
Кампањата ja поддржува:
EU
Содржината на летокот е исклучиво одговорност на авторките и на ниеден начин не ги одразува ставовите на Европска Унија.